Rotspinguïns door Sea First-vrijwilliger Silvia Roukens

Hiermee zet de kleine gemeenschap een grote stap om de dierenrijkdom in het gebied te beschermen, waaronder zevenkieuwshaaien, de wereldwijd bedreigde geelneusalbatros en Atlantische stormvogel, rotspinguïns en andere vogels.

Broedende geelneusalbatros

Volgens James Glass, de belangrijkste eilandbewoner, hecht Tristan da Cunha veel waarde aan natuurbehoud en heeft de helft van het landelijke grondgebied al een beschermde status gekregen. “Maar de zee is onze essentiële hulpbron,” zegt hij. “Daarom beschermen we 90% van onze wateren – en we zijn er trots op dat we een sleutelrol kunnen spelen in het behoud van de gezondheid van de oceanen.”
 

Met deze ontwikkeling beschermt het VK nu 4,3 miljoen vierkante kilometer, of 1% van de wereldzeeën. In 2030 zal dit 30% moeten zijn. Premier Boris Johnson heeft andere landen opgeroepen om zich bij deze ambitie van Groot-Brittannië aan te sluiten. Hierbij zei hij: “We lopen het gevaar onze zeeën te doden. We warmen ze op, maken ze zuurder en vullen ze met schildpaddenverstikkend, dolfijnvergiftigend plastic (…). We hebben collectieve wereldwijde actie nodig als we een wereld willen nalaten die net zo prachtig en geweldig is als die we hebben geërfd.”

Toch zijn sommige ngo’s ook kritisch. Melissa Moore van Oceana UK is blij met de oproep van de regering, maar noemt het “belachelijk om wel overzeese gebieden te beschermen, maar niet de Britse wateren thuis”. Tristan da Cunha zou een voorbeeld moeten zijn voor de bescherming van alle Britse beschermde mariene gebieden.

Bron:
www.theguardian.com/environment/2020/nov/13/tiny-atlantic-island-takes-giant-leap-towards-protecting-worlds-oceans1 mm) en het blijkt dat de hoeveelheden nanoplastics in tweekleppigen (oesters, mosselen, Sint-Jacobsschelpen) oneindig veel groter is dan de microplastics. Het gaat daarbij om miljarden partikeltjes. Wetenschappers zijn het erover eens dat dit niet gezond kan zijn, maar hoe ONgezond het is, weten we nog niet.